श्रीसाईनाथांची अभय वचने
शिर्डीस ज्याचे लागतील पाय ।
टळती अपाय सर्व त्याचे । || १ ||
माझ्या समाधीची पायरी चढेल ।
दुःख हे हरेल सर्व त्याचे । || २ ||
जरी हे शरीर गेलो भी टाकून ।
तरी भी धावेन भक्तासाठी || ३ ||
नवसास माझी पावेल समाधी ।
धरा दूढ बुद्धी माझ्या ठायी || ४ ||
नित्य भी जिवंत जाणा हेंची सत्य ।
नित्य ध्या प्रचीत अनुभवे || ५ ||
शरण मज आला आणि वाया गेला ।
दाखवा दाखवा ऐसा कोणी || ६ ||
जो जो मज भजे जैसा जैसा भावे ।
तैसा तैसा पावे मीही त्यासी || ७ ||
तुमचा भी भार वाहीन सर्वथा ।
नव्हे हें अन्यथा वचन माझे || ८ ||
जाणा येथे आहे सहाय्य सर्वास ।
मागे जे जे त्यास ते ते लाभे || ९ ||
माजा जो जाहला काया वाचा मनी ।
त्याचा मी ऋणी सर्वकाल || १० ||
साई म्हणे तोचि, तोचि झाला धन्य ।
झाला जो अनन्य माझ्या पायी || ११ ||
