ज्याने व्यापियले जगताला ।।धृ।।
निरांजन दीप कर्पूरवात
तुम्हीच झाला राधाकांत ।।1।।
तुम्हीच दीपक तुम्हीच प्रकाशक
तुम्हीच स्वामी तुम्हीच सेवक ।।2।।
तुम्हीच दाता तुम्हीच त्राता
करूनिया करता जग निर्मियता ।।3।।
आता देऊन मी पण मन्मती
दास करीतो मंगल आरती ।।4।।
आरती कशी करू गोपाळा
ज्याने व्यापियले जगताला ।।5।।
जय जय कृष्ण नाथा तिन्ही लोकींच्या ताता
आरती ओवळीता हरली घोर भव चिंता ।।धृ।।
धन्य ते गोकुळ हो जेथे करी कृष्ण लीला
धन्य ती देवकी माता कृष्ण नवमास जोपासला।।1।।
धन्य तो वासुदेव कृष्ण गुप्त पणे रक्षिला
धन्य ती यमुना माई कृष्णा पदी ठेवी माथा ।। 2 ।।
धन्य ती नंद यशोदा ज्यांनी प्रभू खेळविला
धन्य ते बाळ गोपाळ कृष्ण देई दही काला।।3।।
धन्य ते गोप गोपी अनुभवती सुख सोहळा
धन्य राधा रुक्मिणी जणू कृष्ण भक्ती सरिता ।।4।।
।। श्री कृष्णाची आरती ।।
ओवाळूं आरती मदनगोपाळा । श्यामसुंदर गळां वैजयंतीमाला
।।धृ।।
चरणकमल ज्याचे अति सुकुमार। ध्वजवज्रांकुश ब्रीदांचे
तोडर।।१ ॥
नाभिकमलीं ज्याचे ब्रह्ययाचें स्थान। हृदयीं पदक शोभे
श्रीवलत्सलांच्छन।।२।।
मुखकमल पाहतां सूखाचिच्या कोटी। वेधले मानस हारपली
दृष्टी ।।३।।
जडित मुगुट ज्याचा दैदिप्यमान। तेणें तेजें कोंदलें
अवघे त्रिभुवन।।४।
एका जनार्दनी देखियलें रूप। रूप पाहता जाहले झालें
तद्रूप।।५।।
ओंवाळू आरती मदनगोपाळा। श्यामसुंदर गळां
वैजयंतीमाळा।।
संतान गोपाल स्तोत्र श्लोक 70 ते 101
वंशविस्तारकं पुत्रं देहि मे मधुसूदन ।
सुतं देहि सुतं देहि त्वामहं शरणं गतः ॥७०॥
ममाभीष्टसुतं देहि कंसारे माधवाच्युत ।
सुतं देहि सुतं देहि त्वामहं शरणं गतः ॥७१॥
चन्द्रार्ककल्पपर्यन्तं तनयं देहि माधव ।
सुतं देहि सुतं देहि त्वामहं शरणं गतः ॥७२॥
विद्यावन्तं बुद्धिमन्तं श्रीमन्तं तनयं सदा ।
देहि मे तनयं कृष्ण देवकीनन्दन प्रभो ॥७३॥
नमामि त्वां पद्मनेत्र सुतलाभाय कामदम् ।
मुकुन्दं पुण्डरीकाक्षं गोविन्दं मधुसूदनम् ॥७४॥
भगवन् कृष्ण गोविन्द सर्वकामफलप्रद ।
देहि मे तनयं स्वामिंस्त्वामहं शरणं गतः ॥७५॥
स्वामिंस्त्वं भगवन् राम कृष्न माधव कामद ।
देहि मे तनयं नित्यं त्वामहं शरणं गतः ॥७६॥
तनयं देहिओ गोविन्द कञ्जाक्ष कमलापते ।
सुतं देहि सुतं देहि त्वामहं शरणं गतः ॥७७॥
पद्मापते पद्मनेत्र प्रद्युम्न जनक प्रभो ।
सुतं देहि सुतं देहि त्वामहं शरणं गतः ॥७८॥
शङ्खचक्रगदाखड्गशार्ङ्गपाणे रमापते ।
देहि मे तनयं कृष्ण त्वामहं शरणं गतः ॥७९॥
नारायण रमानाथ राजीवपत्रलोचन ।
सुतं मे देहि देवेश पद्मपद्मानुवन्दित ॥८०॥
राम राघव गोविन्द देवकीवरनन्दन ।
रुक्मिणीनाथ सर्वेश नारदादिसुरार्चित ॥८१॥
देवकीसुत गोविन्द वासुदेव जगत्पते ।
देहि मे तनयं श्रीश गोपबालकनायक ॥८२॥
मुनिवन्दित गोविन्द रुक्मिणीवल्लभ प्रभो ।
देहि मे तनयं कृष्ण त्वामहं शरणं गतः ॥८३॥
गोपिकार्जितपङ्केजमरन्दासक्तमानस ।
देहि मे तनयं कृष्ण त्वामहं शरणं गतः ॥८४॥
रमाहृदयपङ्केजलोल माधव कामद ।
ममाभीष्टसुतं देहि त्वामहं शरणं गतः ॥८५॥
वासुदेव रमानाथ दासानां मङ्गलप्रद ।
देहि मे तनयं कृष्ण त्वामहं शरणं गतः ॥८६॥
कल्याणप्रद गोविन्द मुरारे मुनिवन्दित ।
देहि मे तनयं कृष्ण त्वामहं शरणं गतः ॥८७॥
पुत्रप्रद मुकुन्देश रुक्मिणीवल्लभ प्रभो ।
देहि मे तनयं कृष्ण त्वामहं शरणं गतः ॥८८॥
पुण्डरीकाक्ष गोविन्द वासुदेव जगत्पते ।
देहि मे तनयं कृष्ण त्वामहं शरणं गतः ॥८९॥
दयानिधे वासुदेव मुकुन्द मुनिवन्दित ।
देहि मे तनयं कृष्ण त्वामहं शरणं गतः ॥९०॥
पुत्रसम्पत्प्रदातारं गोविन्दं देवपूजितम् ।
वन्दामहे सदा कृष्णं पुत्र लाभ प्रदायिनम् ॥९१॥
कारुण्यनिधये गोपीवल्लभाय मुरारये ।
नमस्ते पुत्रलाभाय देहि मे तनयं विभो ॥९२॥
नमस्तस्मै रमेशाय रुमिणीवल्लभाय ते ।
देहि मे तनयं श्रीश गोपबालकनायक ॥९३॥
नमस्ते वासुदेवाय नित्यश्रीकामुकाय च ।
पुत्रदाय च सर्पेन्द्रशायिने रङ्गशायिने ॥९४॥
रङ्गशायिन् रमानाथ मङ्गलप्रद माधव ।
देहि मे तनयं श्रीश गोपबालकनायक ॥९५॥
दासस्य मे सुतं देहि दीनमन्दार राघव ।
सुतं देहि सुतं देहि पुत्रं देहि रमापते ॥९६॥
यशोदातनयाभीष्टपुत्रदानरतः सदा ।
देहि मे तनयं कृष्ण त्वामहं शरणं गतः ॥९७॥
मदिष्टदेव गोविन्द वासुदेव जनार्दन ।
देहि मे तनयं कृष्ण त्वामहं शरणं गतः ॥९८॥
नीतिमान् धनवान् पुत्रो विद्यावांश्च प्रजापते ।
भगवंस्त्वत्कृपायाश्च वासुदेवेन्द्रपूजित ॥९९॥
यःपठेत् पुत्रशतकं सोऽपि सत्पुत्रवान् भवेत ।
श्रीवासुदेवकथितं स्तोत्ररत्नं सुखाय च ॥१००॥
जपकाले पठेन्नित्यं पुत्रलाभं धनं श्रियम् ।
ऐश्वर्यं राजसम्मानं सद्यो याति न संशयः ॥१०१॥