स्वामी स्तवन
नाही जन्म नाही नाम । नाही कुणी माता पिता ।
प्रकटला अद्भुतसा । ब्रह्मांडाचा हाच पिता ॥१॥
नाही कुणी गुरुवर । स्वये हाच सुत्रधार ।
नवनाथी आदिनाथ । अनाथांचा जगन्नाथ ॥२॥
नरदेही नरसिंह । प्रकटला तरुपोटी ।
नास्तिकाच्या कश्यपूला । आस्तिकाची देण्या गती ॥३॥
कधी चाले पाण्यावरी । कधी धावे अधांतरी ।
यमा वाटे ज्याची भीती । योगेश्वर हाच यती ॥४॥
कधी जाई हिमाचली । कधी गिरी अरवली ।
कधी नर्मदेच्या काठी । कधी वसे भीमा तटी ॥५॥
काली माता बोले संगे । बोले कन्याकुमारीही।
अन्नपुर्णा ज्याचे हाती । दत्तगुरु एक मुखी ॥६॥
भारताच्या कानोकानी । गेला स्वये चिंतामणी ।
सुखी व्हावे सारे जन । तेथे धावे जनार्दन ॥७॥
प्रज्ञापुरी स्थिर झाला । माध्यान्हीच्या रविप्रत ।
रामानुज करी भावे । स्वामी-पदा दंडवत ॥८॥
